กฎสำคัญของการดูซีรีส์และหนังเกาหลีคือ อย่าเพิ่งไว้ใจผู้ชายที่เดินเข้าฉากมาด้วยสูทพอดีตัว รอยยิ้มสุภาพ และหน้าตาที่ดูไม่มีพิษภัยค่ะ เพราะอีกไม่กี่ตอนถัดไป เขาอาจเป็นคนที่วางแผนพังชีวิตพระเอก ไล่ล่าคนทั้งคืน หรือยืนยิ้มอยู่ข้างกองปัญหาที่ตัวเองก่อไว้ก็ได้
ลิสต์นี้รวมทั้งตัวร้ายเต็มตัวและตัวละครสีเทาที่ทำคนดูสับสนว่า ควรเกลียดก่อนหรือควรชื่นชมงานแคสต์ก่อนดี
บางคนทำผิดเพราะรักมากไป บางคนสร้างเรื่องเพราะมีปมกับพี่ชาย ส่วนบางคนไม่ต้องหาปมให้เหนื่อย เพราะร้ายด้วยใจรักล้วนๆ แต่พอหน้าปรากฏบนจอขึ้นมา มือที่กำลังจะกดข้ามก็หยุดเองทุกทีค่ะ
คิมบยองอิน — นาอินอู จาก Mr. Queen
คิมบยองอินเป็นลูกบุญธรรมของคิมจวากึน และเติบโตมาใกล้ชิดกับคิมโซยง เขารักเธอมานาน พร้อมทำทุกอย่างเพื่อปกป้อง และคำว่า “ทุกอย่าง” ของเขาก็กว้างจนบางครั้งพาไปยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับพระเจ้าชอลจงแบบเต็มตัว
เขาไม่ใช่วายร้ายที่ตื่นเช้ามาแล้ววางแผนร้ายทันที แต่เป็นตัวละครสีเทาที่โดนทั้งความรัก ความหึง และการเมืองรุมดึงแขนคนละข้าง คนดูเลยอยู่ในสถานะโกรธก็โกรธ แต่พอเห็นนาอินอูทำหน้าเศร้าเหมือนชีวิตไม่เคยมีวันหยุด ความโมโหก็ลดลงอย่างไม่มีเหตุผลค่ะ
อีรัง — คิมบอม จาก Tale of the Nine Tailed
ช่วงแรก อีรัง เปิดตัวมาในโหมดน้องชายที่พร้อมก่อเรื่องให้พี่ทุกครั้งที่มีเวลาว่าง เขาเป็นจิ้งจอกลูกครึ่ง น้องชายต่างแม่ของอียอน มีทั้งความเจ้าเล่ห์ ความกวน และพลังงานแบบ “วันนี้จะป่วนอะไรดี” ติดตัวตลอดเวลา
แต่ดูไปเรื่อยๆ จะพบว่าใต้ความร้ายมีความน้อยใจซ่อนอยู่ก้อนใหญ่ เพราะเขารู้สึกว่าถูกพี่ชายทอดทิ้ง ความสัมพันธ์นี้จึงไม่ได้มีแค่การแก้แค้น แต่ยังมีการเรียกร้องความสนใจแบบฉบับจิ้งจอกที่ไม่ยอมพูดตรงๆ พอ คิมบอม เล่นทั้งด้านกวน ดุ และเปราะบางได้ครบ จากตัวป่วนที่ควรโดนบล็อกจึงกลายเป็นตัวละครที่คนดูพร้อมให้อภัยเร็วเกินเหตุค่ะ
อันโยฮัน — โดคยองซู จาก The Manipulated
อันโยฮัน ไม่ได้อยู่ในกลุ่มสีเทาค่ะ คนนี้เข้าฝั่งตัวร้ายแบบไม่ต้องขอตรวจเอกสารเพิ่ม เขาคือผู้บงการที่ออกแบบเหตุอาชญากรรมและจัดฉากให้พัคแทจุงถูกใส่ร้าย จนชีวิตของอีกฝ่ายพังและต้องเข้าไปอยู่ในเรือนจำ
ความน่ากลัวคือเขาไม่ได้เดินไปเดินมาพร้อมเสียงหัวเราะตัวร้าย แต่ควบคุมทุกอย่างด้วยท่าทีสงบเหมือนกำลังจัดตารางประชุม โดคยองซู ที่หลายคนคุ้นกับหน้าตาเรียบร้อย พอเปลี่ยนมาเป็นคนวางเกมร้ายจึงยิ่งดูไม่น่าไว้ใจ ภายนอกเหมือนคนที่พร้อมช่วยถือของ แต่ข้างในอาจกำลังคิดว่าควรจัดฉากชีวิตเราแบบไหนดีค่ะ
โดชิก — วีฮาจุน จาก Midnight
ในภาพยนตร์ Midnight วีฮาจุนรับบท โดชิก ฆาตกรต่อเนื่องที่ออกล่าเหยื่อในยามค่ำคืน คยองมี หญิงสาวผู้มีความบกพร่องทางการได้ยิน กลายเป็นเป้าหมายของเขาหลังเข้าไปช่วยโซจองที่ถูกทำร้าย
จุดที่น่ากลัวที่สุดของโดชิกคือ เขาเปลี่ยนจากคนดูเป็นมิตรเป็นฆาตกรได้เร็วพอๆ กับที่เราเปลี่ยนแท็บตอนหัวหน้าเดินมา ต่อหน้าคนอื่นเขาสามารถทำตัวสุภาพ ขอความช่วยเหลือ หรือแกล้งเป็นผู้เสียหายได้อย่างแนบเนียน แต่พอไม่มีใครมอง สีหน้าก็เปลี่ยนทันที วีฮาจุน ใช้เพียงสายตากับรอยยิ้มก็ทำให้รู้ว่า คนนี้ไม่ควรยืนใกล้ แม้จะหล่อแค่ไหนก็ตามค่ะ
จางจุนอู หรือจางฮันซอก — อ๊กแทคยอน จาก Vincenzo
ช่วงแรกของ Vincenzo คนดูรู้จัก จางจุนอู ในฐานะทนายฝึกงานอารมณ์ดี พูดเก่ง ดูโก๊ะนิดๆ และเหมือนไม่มีอะไรน่ากังวล แต่ต่อมาจึงเปิดเผยว่าเขาคือ จางฮันซอก ประธานตัวจริงของ Babel Group และคนที่อยู่เบื้องหลังปัญหาชุดใหญ่ของเรื่อง
ความสนุกของตัวละครนี้คือความต่างระหว่างโหมดลูกหมาฝึกงานกับโหมดผู้บริหารสายอันตราย ซึ่งเปลี่ยนได้ในเวลาไม่กี่วินาทีอ๊กแทคยอนเล่นจนคนดูต้องคอยเช็กว่า ฉากนี้ควรหัวเราะกับความเพี้ยน หรือควรเตรียมใจว่ามีใครกำลังจะเจอเรื่องร้าย แม้ระดับความผิดจะเกินโควตาให้อภัย แต่เรื่องแย่งซีนต้องยอมให้จริงๆ ค่ะ
แต่หล่อแค่ไหน ก็ไม่ได้แปลว่ารอดทุกข้อหา
ตัวละครบางคนในลิสต์มีเหตุผลเบื้องหลังจนคนดูพอเข้าใจได้ว่า ทำไมถึงเลือกทำแบบนั้น แต่เข้าใจได้ไม่ได้แปลว่าการกระทำนั้นถูกต้องนะคะ ส่วนคนที่ร้ายแบบไม่มีพื้นที่สีเทา เราก็ดูเพื่อชื่นชมบท การแสดง และความสามารถในการทำให้คนดูหงุดหงิดได้อย่างมีคุณภาพพอค่ะ คำว่า “เกลียดไม่ลง” อาจไม่ได้หมายความว่าเราพร้อมให้อภัย แต่หมายถึงตัวละครน่าติดตามจนทุกครั้งที่เดินเข้าฉาก เราต้องหยุดดูว่า รอบนี้จะสร้างเรื่องอะไรเพิ่มอีก แล้วในลิสต์นี้ ใครคือคนที่คุณรู้ว่าร้าย แต่หน้าตาทำให้ศีลธรรมทำงานช้าลงทุกทีคะ?
Jae-seok’s B&B Rules! – บยอนอูซอกใน ปุปปุปที่บ้านพักแจซอก หน้าสด ผมไม่เซ็ต แต่โบ๊ะบ๊ะจนขำเหนื่อย
บทความอื่นๆ ที่น่าสนใจ
