ทำไมวันฝนตกเราถึงอินกับหนัง เพลง หรือความทรงจำเก่ามากขึ้น

เคยสังเกตไหมคะว่า พอฝนเริ่มตก อากาศเริ่มเย็นลง เรามักหยิบเพลงเก่า ๆ ขึ้นมาฟังโดยไม่รู้ตัวหรือบางครั้งก็อยากกลับไปดูหนังเรื่องเดิมที่เคยชอบทั้งที่ปกติไม่ได้คิดถึงมันเลย

บางคนเปิดเพลย์ลิสต์เศร้า บางคนเลื่อนดูรูปเก่า ๆ ในโทรศัพท์ บางคนอยู่ดี ๆ ก็คิดถึงคนที่ไม่ได้คุยกันมานาน หรือคิดถึงช่วงเวลาบางช่วงในชีวิตที่ผ่านไปแล้ว แม้จะฟังดูเป็นเรื่องบังเอิญ แต่จริง ๆ แล้วมีเหตุผลอยู่เหมือนกันว่าทำไม “วันฝนตก” ถึงทำให้เราอินกับความรู้สึก ความทรงจำ และเรื่องราวต่าง ๆ มากกว่าปกติ

เพราะบรรยากาศทำให้เราอยู่กับตัวเองมากขึ้น

ในวันที่แดดออกเรามักออกไปข้างนอก พบปะผู้คน หรือมีกิจกรรมให้ทำอยู่ตลอดเวลา แต่วันที่ฝนตกแตกต่างออกไปเสียงฝนที่ตกต่อเนื่อง ท้องฟ้าที่มืดกว่าปกติ และจังหวะชีวิตที่ดูช้าลงทำให้เรามีเวลาอยู่กับตัวเองมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว เมื่อสิ่งรอบตัวเงียบลงความคิดข้างในก็มักดังขึ้น หลายครั้งสิ่งที่เราไม่ได้คิดถึงมานาน จึงค่อย ๆ ลอยกลับมาในช่วงเวลาแบบนี้

เพราะวันฝนตกทำให้ชีวิตช้าลง

เสียงฝนมีผลต่ออารมณ์มากกว่าที่คิด

เสียงฝนเป็นหนึ่งในเสียงธรรมชาติที่หลายคนรู้สึกผ่อนคลายเพราะเป็นเสียงที่มีจังหวะสม่ำเสมอ ไม่เร่งรีบ และช่วยลดเสียงรบกวนรอบตัว เมื่อสมองอยู่ในสภาวะที่สงบขึ้นเราจึงมีแนวโน้มจะปล่อยให้ตัวเองคิดอะไรเรื่อย ๆ มากขึ้นเช่นกันค่ะ

บางคนจึงรู้สึกว่าเพลงที่เคยฟังธรรมดากลับเพราะขึ้นในวันฝนตก หรือหนังเรื่องเดิมที่เคยดูหลายรอบกลับทำให้รู้สึกอินได้มากกว่าเดิม ไม่ใช่เพราะเพลงหรือหนังเปลี่ยนไป แต่เป็นเพราะอารมณ์ของเราต่างหากที่เปิดรับความรู้สึกเหล่านั้นมากขึ้น

เพราะเสียงฝนช่วยพาอารมณ์ให้สงบ

ความทรงจำมักมากับกลิ่น เสียง และสภาพอากาศ

เคยไหมที่แค่ได้กลิ่นดินหลังฝนตกก็ทำให้นึกถึงช่วงเวลาในวัยเด็ก หรือแค่ได้ยินเพลงบางเพลง ก็พาย้อนกลับไปยังช่วงเวลาหนึ่งของชีวิตทันที

สมองของเรามักเชื่อมโยงความทรงจำเข้ากับสิ่งรอบตัวเสมอ ไม่ว่าจะเป็นกลิ่น เสียง สถานที่ หรือสภาพอากาศ นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมวันที่ฝนตก เราถึงคิดถึงเรื่องเก่า ๆ ได้ง่ายเป็นพิเศษ ไม่ใช่เพราะเรายึดติดกับอดีตเสมอไป แต่เพราะบรรยากาศบางอย่างไปแตะความทรงจำที่เก็บอยู่ข้างใน

ความทรงจำมักมากับกลิ่น เสียง และสภาพอากาศ

วันฝนตกทำให้เราอ่อนโยนกับความรู้สึกมากขึ้น

ในวันที่ชีวิตเร่งรีบเรามักไม่มีเวลาหยุดคิดว่าตัวเองรู้สึกอย่างไร แต่วันที่ฝนตกหลายคนกลับยอมให้ตัวเองช้าลง ยอมดูหนังเรื่องโปรดซ้ำอีกครั้ง
ยอมนั่งฟังเพลงเดิมจนจบ หรือยอมคิดถึงใครบางคนโดยไม่รีบผลักความรู้สึกนั้นออกไป

บางทีสิ่งที่เกิดขึ้นอาจไม่ใช่ความเศร้า แต่อาจเป็นการที่เราเปิดพื้นที่ให้ตัวเองได้รู้สึกมากขึ้นต่างหาก

วันฝนตกทำให้เราอ่อนโยนกับความรู้สึกมากขึ้น

ไม่ใช่ทุกความคิดถึงจะทำให้เราต้องย้อนกลับไป

หลายครั้งเวลาคิดถึงหนังเก่า เพลงเก่า หรือคนในความทรงจำเรามักเข้าใจว่าตัวเองยังไม่ก้าวผ่านมัน แต่ความจริงแล้วการคิดถึงไม่ได้แปลว่าอยากกลับไปเสมอ

บางครั้งมันเป็นเพียงการรับรู้ว่าช่วงเวลานั้นเคยมีความหมายกับเรา และตอนนี้เราสามารถมองกลับไปหาได้ด้วยความเข้าใจมากกว่าเดิม เหมือนการเปิดอัลบั้มรูปเก่า ๆ ที่ไม่ได้ทำให้เราอยากกลับไปอยู่ในวันนั้นแต่ทำให้เราเห็นว่าเราผ่านอะไรมาบ้าง

วันฝนตก

วันฝนตกอาจไม่ได้ทำให้เราอ่อนไหวขึ้นเสมอไป แต่บรรยากาศที่เงียบลง ช้าลง และสงบลง ทำให้เราได้ยินเสียงข้างในตัวเองชัดขึ้น

จึงไม่แปลกเลยที่หนังบางเรื่องจะอินกว่าเดิม เพลงบางเพลงจะเพราะกว่าเดิม หรือความทรงจำบางอย่างจะกลับมาเยี่ยมเยียนในวันที่ฝนตก

และบางทีนั่นอาจไม่ใช่เรื่องน่าเศร้าแต่อาจเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ทำให้เราได้กลับมาทักทายตัวเองอีกครั้งก็ได้นะคะ

 


Half Year Check-In ครึ่งปีผ่านไป เรากำลังใช้ชีวิตที่เลือกเอง หรือแค่ผ่านแต่ละวันไปให้ได้?

บทความอื่นๆ ที่น่าสนใจ

แจกพิกัด ตลาดเช้าและตลาดวันหยุดน่าเดิน ปักหมุดของกินตั้งแต่เช้าถึงบ่าย

ENFJ แค่มองก็รู้ว่าใครไม่โอเค รู้แล้วดันปล่อยผ่านไม่ได้

Related Post