เคยรู้สึกไหมคะว่า บางทีความสัมพันธ์ในยุคนี้ก็เหมือนภาพถ่ายที่โฟกัสหลุด… ดูผ่านๆ ก็สวยดีนะคะ แต่มองไม่ออกจริงๆ ว่าคือรูปอะไร หลายคนกำลังติดอยู่ในจุดที่เรียกว่า Situationship หรือสถานะที่มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน เป็นความใกล้ชิดที่ไม่มีชื่อเรียก ซึ่งในตอนแรกมันอาจจะดูอิสระและเท่ดี แต่พอนานไป ความไม่ชัดเจนนี่แหละค่ะที่เริ่มกัดกินพลังงานชีวิตเราไปทีละนิด สำหรับบางคนความสัมพันธ์แบบนี้มันเหมือนการดื่มกาแฟที่ใส่น้ำแข็งเยอะเกินไปค่ะ แรกๆ ก็เย็นชื่นใจดี แต่พอผ่านไปสักพัก รสชาติที่เคยเข้มข้นกลับจางจนแทบไม่เหลือความเป็นตัวของตัวเองเลย จริงไหมคะ? 3 สัญญาณเตือน: เมื่อสัมพันธ์นี้เริ่ม “ไม่มีชื่อเรียก” ถ้าคุณเริ่มรู้สึกหน่วงๆ ลองเช็กดูนะคะว่าสถานการณ์รอบตัวเข้าข่าย 3 ข้อนี้หรือเปล่า? 1. นิยามไม่มี อนาคตไม่พูด เราอยู่ด้วยกันเหมือนคนรักทุกอย่างค่ะ แต่พอจะถามเรื่องสถานะ เขาก็จะเชี่ยวชาญการ “เปลี่ยนเรื่อง” ขึ้นมาทันที เหมือนมีกำแพงล่องหนกั้นไว้ไม่ให้เราก้าวข้ามไปสู่คำว่าอนาคต… ซึ่งบางทีการที่เขาไม่ยอมให้สถานะ มันก็คือสถานะที่ชัดเจนที่สุดแล้วว่าเขาไม่พร้อมจะมีคุณในวันพรุ่งนี้ 2. มาหาแค่ตอนว่าง ลองสังเกตดูนะคะว่าเราคือ “คนสำคัญ” หรือเป็นแค่ “ตัวเลือก” ที่เขาจะหยิบมาใช้แค่ตอนที่เขาเหงา หรือตอนที่เขาสะดวกเท่านั้น ถ้าความใส่ใจมีเงื่อนไขแค่เวลาที่เขาว่าง นั่นอาจไม่ใช่ความรักค่ะ 3. ใกล้ชิด… แต่ไม่ซื่อสัตย์ เราสนิทกันเบอร์สิบ แต่ไม่มีพันธะสัญญาใดๆ เส้นกั้นความสัมพันธ์มันเบลอจนเราไม่มีสิทธิ์จะเรียกร้องความซื่อสัตย์จากเขาได้เลย ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นในพื้นที่สีเทานี้ … Continue reading Situationship 101: รักไม่ชัดเจน หรือเราแค่แก้เหงา? เมื่อ “ความเบลอ” เริ่มกลายเป็นความเศร้าที่ซ่อนไม่มิด